Наукові конференції Львівського національного університету імені Івана Франка, ІІ Міжнародна науково-практична конференція «КОМУНІКАЦІЯ У СУЧАСНОМУ СОЦІУМІ»

Розмір шрифта: 
ŚRODOWISKO SŁOWA I ŚRODOWISKO OBRAZU WE WSPÓŁCZESNEJ KOMUNIKACJI MASOWEJ
Piotr T. NOWAKOWSKI

Дата: 2018-06-08 10:30 – 12:00
Змінено: 2018-06-02

Тези


We współczesnych środkach komunikacji masowej nośnikiem wszelakiej treści przekazywanej za pośrednictwem mediów jest elementarne tworzywo przejawiające się generalnie w postaci słowa, obrazu i dźwięku. Nas najbardziej interesują dwa pierwsze, jako że to zwłaszcza między nimi dochodzi dziś do wzajemnej „próby sił”. Słowo obecne jest niemal we wszystkich środkach przekazu, zarówno tradycyjnych, jak i cyfrowych. Również obecność obrazu zarysowuje się bardzo wyraźnie. Obraz może być statyczny (np. fotografia) albo dynamiczny (np. film). Sam fakt pojawienia się „cywilizacji obrazu” nie budziłby przesadnej troski, gdyby nie towarzyszyło mu niepokojące zjawisko deprecjacji wartości słowa w przestrzeni mediów. Możemy mówić o dostrzegalnym procesie porzucania logosfery (gr. lógos = słowo + sphaíra = środowisko), czyli środowiska słowa, na rzecz ikonosfery (gr. eikón = obraz), która oznacza środowisko obrazu. Jakie pociąga to za sobą konsekwencje? Otóż zwłaszcza w przypadku jednostek niedojrzałych proces ten niesie ze sobą ryzyko negatywnych skutków w obrębie kultury ducha. Zauważmy, że percepcja obrazów, nierzadko dynamicznych, barwnych i powabnych, nie wymaga wielkiego wysiłku umysłowego, istnieje więc niebezpieczeństwo, że ich regularny odbiorca nasiąknie ideami łatwości, wygody, przyjemności oraz wolności od trudu. Pokrewne następstwo nagminnej konsumpcji obrazów, to stan ubiernienia, którego wyrazem jest zawsze jakaś postać rozleniwienia intelektualnego, a koniec końców – ucieczka przed wysiłkiem umysłowym. Z tego względu, w kontekście usilnego parcia ikonosfery na nasze życie, tak ważne wydaje się wyartykułowanie korzyści płynących z kontaktu ze słowem, zwłaszcza pisanym.